دنيا مىرفتند ، امّا ابراهيم دعا كرد : پروردگارا براى مرگ علّتى قرار بده كه ميّت بواسطهء آن پاداش و اجر داشته و از مصائب او كاسته شود ، آن وقت خداى عزّ و جلّ مرض بر سام را نازل فرمود و پس از آن دردها و بيماريهاى ديگر را قرار داد . ( نوادر راوندى ) از امام كاظم ( ع ) نقل مىكند كه رسول خدا ( ص ) فرمود : همانا كودكان وفات يافته در زير عرش خداى رحمان براى والدين خود استغفار مىكنند و حضرت ابراهيم حضانت ايشان و ساره تربيت آنها را به عهده دارند ، و در كوهى از مشك و عنبر و زعفران بسر مىبرند . در اين خصوص مىگوئيم : اولاد مؤمنين كه در كودكى از دنيا مىروند ، در بعضى اخبار وارد شده كه حضرت زهرا ( س ) در بهشت به تربيت آنها مىپردازند تا زمانى كه والدين ايشان يا يكى از نزديكانشان وفات يابد ، آنگاه آنها را به ايشان واگذار مىكنند . در بعضى روايات آمده است ، بعضى درختان بهشت مانند سينهء گاو ، سينه‌هائى دارند كه اطفال مؤمنين كه در سنّ شير خوارى وفات يافته‌اند از آن شير مىنوشند تا وقتى كه بزرگ شوند و به پدر و مادرشان منتقل شوند و وجه هماهنگى بين اين دو دسته روايات اين است كه بعضى از كودكان را حضرت زهرا ( س ) تربيت كرده و بعضى ديگر را ابراهيم ( ع ) و ساره ( س ) نگهدارى مىكنند و يا بگوئيم اولاد علويين از ذرّيه رسول خدا ( ص ) را حضرت زهرا ( س ) نگهدارى نموده و اطفال سايرين را ابراهيم و ساره نگهدارى مىنمايند .